455

Wiatr tak czule
podwiewa mi koszulę
i pieści delikatnie
po włosach na brzuchu.

Stoję na samotnym wzgórzu,
wypatrując kolejnych dni i ulgi
od ciężaru codzienności.

Chciałbym złapać ten wiatr
pod skrzydła zamiast pod brzuch
i polecieć do krainy wilgoci
by tam beztrosko nagi
skulić się na kamieniu
oblanym gorącym
źródłem, jak wspomnienie
pierwszej miłości.

By znów odkrywać niewinnie
potęgę dotyku i czułości.

454

Stoję w porcie przez paznokcie 

patrzę na blask fal. Tam kłębi się 

tylko mroczna dal i smaga lekki 

chłodny wiatr. Serce wyrywam 

z piersi bo krwawi z przerostu 

miłości i martwicy nienawiści.

Nie przełamuje nic tej chwili! 

Niech trwa, to ostatni dzień lata, 

jest jak koniec świata. Nigdy nie będzie 

już tak samo, nigdy nie będę ten sam 

a ciebie pewnie już nie spotkam 

po tamtej jednej nocy, kiedy nasze oczy 

tańczyły upojone upojnie.

 

Nigdy nie czułem się tak stary, 

nigdy nie czułem się tak słaby, 

nigdy nie czułem się tak...

...samotny w porcie stoję

przez paznokcie widzę blask fal. 

Tam kłębi się tylko mroczna dal

i smaga delikatnie zimny wiatr... 

  

453

Numer za numerem lecą w dal. Tempo jest szybkie. 

Gdzieś tam jesteś. Schowany w podziemnym tunelu, po dawnym parkingu. 

Teraz tu w każdym rogu gra inna dyskoteka. Dlatego nie możesz stać na środku - 

bo jesteś wtedy na każdej i na żadnej jednocześnie... 

Widzę cię, tańczysz w ścisku. Wszystkie moje przekonania ulatują 

jak płatki zwiędłych kwiatów na wietrze. Jestem nagi - odarty do kości, 

z szybkością świtała zbliżam się do nicości! 

W ułamku sekundy, odrzucam się całkowicie! 

Biegnę do ciebie! Jesteś prawdziwy? Czy może to mój chory umysł, 

wymyślił, że jesteś człowiekiem? 

Wpadamy sobie w ramiona. Światła po nas tańczą.

Obcy mężczyźni odwracają ku nam wzrok...    

452

Czy wszystko trzeba koniecznie zamykać? Gdy życie nas bije i rani. 
Czy musi być zawsze ten finał? Czy nie warto się bezwładnie poddać fali... 

 

451

dla ciebie była to farsa

dlatego poleciałeś na marsa

ale już cię nie boli nie kłuje

od kilku chwil świat nie atakuje

znałem cię może minutę 

a teraz jesteś już trupem

ale zachowam ciebie w pamięci 

jak wszystkich co zostali święci 

dałeś mi wolność i zrozumienie

nabrało sensu moje istnienie 

polałeś, nakarmiłeś i dałeś dach

a teraz odszedłeś i znów wyje strach...

Ten mały żarcik dla mojego A.S. (1952-2024) człowieka, dzięki któremu się stałem sobą... I zostałem zrozumiany i wysłuchany, nie oceniany, nie szykanowany, i polubiłem The Rolling Stones i u którego spędziłem pierwsze noce z I'. U którego w kiblu całowałem się namiętnie z I' po raz pierwszy. A przed I' przyprowadziłem pierwszą miłość mojego życia... Ten dom był azylem ten człowiek jego opoką! 

 

450

Z tworzeniem poezji jest jak ze sraczką, przychodzi zawsze w najmniej odpowiedniej chwili. Wymusza całkowitą zmianę planów i powoduje nieustanny ból brzucha. Zwłaszcza wtedy, jak układasz coś bardzo osobistego, do czego potrzeba jest wyrwać i rozmazać na papierze swoje wnętrzności… 

Poezja jest również jak prostytutka, po godzinie przerywa i wychodzi. A ty z tym wszystkim, co nabrzmiałe i pełne nie możesz skończyć. Bo każde zdanie, po wyjściu z pokoju dziwki, jest już niekompletne i nie umiesz w rym, rytm ani metafory. Rozpada się wszystko, jak domek z kart - zostajesz całkiem sam. I bez hajsu! 

Poezja jest jak sex-apka dla gejów. Po długiej i gorącej konwersacji, w której obiecujecie sobie, zrobić nawzajem najskrytsze i najbardziej intymne rzeczy - dostajesz w najgorszym przypadku niezapowiedzianego bloka... Ale najstraszniej jest wtedy, kiedy wymarzony i niedoszły kochanek, bezwzględnie i bezwarunkowo milczy. I zawsze w twojej głowie, to twoja wina, że zostałeś porzucony - nieudaczniku spierdolony!   

449

Dawno cię tu nie było. Dziesięć godzin oflajn.

Wczoraj wydawało mi się, że udało nam się 

sięgnąć gwiazd. Szczególnie gdy mówiłeś 

jak pobudzające są moje słowa. I że chciałbyś live.

Dziś milczysz chociaż jesteś on-line. 

To chyba dla mnie jakiś znak. 

Zastanawiam się gdzie popełniłem znowu błędy. 

Słowa czy wygląd są nie tak?

Wolę chyba złapać bloka, 

niż milczeć tak bezdusznie. 

Wolę cię zablokować, 

bo zawsze prościej jest odrzucić, 

niż całkiem kogoś ignorować...